Het geluk van de Achterhoek

Afgelopen donderdag, 3 december, vond de lancering van het wandelnetwerk en de digitale routes in de Achterhoek plaats. In de oudste schuur van Nederland, in Winterswijk. Hij is bijna 500 jaar oud! Afgezien van de unieke locatie was het best een bijzondere bijeenkomst en enige trots ontbrak ook niet. Bijna een jaar lang heb ik het grootste gedeelte van mijn tijd bij AbelLife besteed aan het digitaliseren van bestaande gemeenteroutes. Een fikse klus, waar ik echt niet altijd onverdeeld blij mee was. Maar de klus is geklaard en mijn mening over de Achterhoek is in een jaar tijd behoorlijk bijgesteld. Lees maar ……

Het geluk van Nederland
‘Het geluk van Nederland’, zo profileert de Achterhoek zich. Dat kleine stukje van het land, dat zich verschuilt tussen een aantal grotere steden en de Duitse grens. Als inwoner van Lochem kan ik zeggen dat ik een Achterhoeker ben. Maar niet in hart en nieren, want mijn geboortegrond ligt wat noordelijker. Daar waar naoberschap, rust, nuchterheid en ‘doe maar gewoon dan doe je gek genoeg’ ook tot de dagelijkse gang van zaken behoren, Drenthe.

Vizier op de grote stad
Tot voor kort lag mijn vizier meer op het Westen of althans op grotere steden. Het is dan wel lekker wonen in de Achterhoek, een fijn huis, lekker op straat spelen voor de kids, ruimte en vriendelijke mensen om je heen, maar stiekem lonkte de grote stad altijd. Deed de gelegenheid zich voor, dan wist ik niet hoe snel ik de auto of trein moest pakken om van, wat in mijn optiek, ‘het echte leven’ was te gaan proeven. Maar niets is minder waar. Niet dat ik de grote steden heb afgezworen, maar nu ik me volledig in de Achterhoek ondergedompeld heb, kan ik dat mooie stukje Nederland pas echt waarderen. Puur en echt en boordevol cultuurhistorie, aardige mensen en nog veel meer.

Op zoek naar verhalen
Als wij van AbelLife een route digitaliseren, dan is het doel er beleving aan toe te voegen. Mooie verhalen, filmfragmenten, geluid of een mooie foto van dat wat je op het moment niet ziet. En dat is zoeken, heel veel zoeken. Uren achter de pc of soms op pad om inspiratie op te doen. Ik heb echt wel eens met de handen in het haar gezeten, want wat schrijf je nu weer over die molen, die boerderij, dat gekke weggetje, een landhuis of horecagelegenheid? Maar met goed zoeken is er altijd wel een verhaal te vinden. Over een zonderling figuur, een alles vernietigende storm, een industrie die bijna verdwenen is, maar wel veel welvaart bracht of gewoon over het afwisselende landschap en de dieren die er leven. Leuke momenten heb ik ook beleefd aan de telefoon, wanneer ik een vraag had en in contact gebracht werd met een stadsgids of historicus. De enthousiaste meneer Piek, die me echt van alles over Bredevoort wist te vertellen. Of meneer Van Lochem, die me op weg hielp in Lichtenvoorde. 10 minuten bellen was echt geen optie ;-).

Geluk
Al met al kan ik nu zeggen dat ik best geluk heb gehad dat ik me met de Achterhoek bezig heb mogen houden. Nu weet ik tenminste waar ik woon en kan ik het des te meer waarderen. Het meest verbaasd heb ik me over de gemeente Montferland. In ’s Heerenberg was ik nog nooit geweest, van hagelkruizen had ik nog nooit gehoord, de molen van Zeddam had ik enkel op een plaatje gezien en dat er uitstekende Achterhoekse wijnen waren, die prijzen winnen, wist ik ook niet. De smokkelverhalen uit de Oude IJsselstreek waren ook fantastisch om samen te vatten. Geniaal wat de bewoners van het grensgebied bedachten om koffie, beesten, nootmuskaat of andere waren de grens over te krijgen. Eigenlijk heeft elke gemeente haar unieke dingen.

Mijn geluksmomentjes van het afgelopen jaar in de Achterhoek
Een jaar Achterhoek en 10.000-en woorden later, wil ik nog een paar bijzondere geluksmomentjes met je delen, misschien dat ze je inspireren om op onderzoek uit te gaan in het mooie stukje Nederland:

  • Die keer dat het net licht was, de mist hing nog over de velden en ik mijn fiets in het buitengebied van Winterswijk van de auto haalde. Onderweg was het stil, op het geluid van de vogels na, reeën graasden aan de bosrand en konijnen en hazen sprongen door het veld. 
  • Koffie met heerlijke appeltaart bij Bertram in Bredevoort
  • Eind september een route checken in Wichmond/Vierakker. Wat een prachtige paden, bij mensen over het erf, langs de beek, oog in oog met Alpaca’s en spontane gesprekken met trotse bewoners van het gebied.
  • Nog even nagenieten van de wandeling en bij ‘De Keuken van Hackfort’ op het terras. Zicht op de tuin en het lekkerste broodje ever gehad.
  • Hond mee en route checken in de buurt. Iemand moet toch de nieuwe loop van de Berkel goed in kaart brengen ;-). Door een schapenweide en even later via Huis ’t Velde richting het landgoed van Huis De Voorst.
  • Geen inspiratie hebben en na een fietstocht rondom Warnsveld opeens wel weten wat je wilt schrijven.
  • Met één been in Duitsland en één been in Nederland, bizar momentje in Dinxperlo.
  • Flamingo’s in Zwillbrock, Mariakapelletjes in het landschap en een enorme kerk in het klein Zieuwent. Mooi dat oude kerkenpaden zich weer een weg door het landschap banen.

IMG_6663

 

En als klap op de vuurpijl. Het geluksmomentje tijdens de wandeling, nadat op 3 december ook het bord van het wandelnetwerk onthuld was; glühwein geserveerd vanuit de camper van Remko, die regelmatig op gelukstour in de Achterhoek gaat.

Zo zie je maar weer, het is een waarheid als een koe: Geluk zit in een klein hoekje. De Achterhoek!

Meer weten over al die mooie routes en plekjes? www.achterhoek.nl

 

 

 

 

Een gedachte over “Het geluk van de Achterhoek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s